Piotr Kutiak
tel. 663 740 066
e-mail: piotrkutiak@wp.pl
Więcej...

Parki Narodowe

Bieszczadzki Park Narodowy

  • Bieszczadzki Park Narodowy utworzony został w 1973 r. i zajmuje obecnie powierzchnię 29 202 ha. Powierzchnia otuliny parku wynosi 22 969 ha, a w jej skład wchodzą tereny należące do parków krajobrazowych Doliny Sanu i Ciśniańsko-Wetlińskiego. W parku znajdują się najwyższe i najciekawsze, pod względem przyrodniczym i krajobrazowym, partie górskie Bieszczadów Wysokich: pasmo Tarnicy i Halicza, pasmo Wielkiej Rawki, Połoniny: Caryńska i Wetlińska oraz pasmo graniczne. Bogactwo świata zwierzęcego widoczne w postaci bytowania dużych drapieżników, jak: niedźwiedź, wilk i ryś (symbol BdPN) stanowią o wyjątkowości tego obszaru. Występuje tu także: żbik, wydra, sarna, jeleń szlachetny oraz introdukowany w latach 60-tych żubr. Spotyka się tutaj 140 gat., w tym 122 lęgowych, z czego warto wymienić orła przedniego, orlik krzykliwy i grubodziobego, pszczołojada, puszczyka uralski, puchacza i włochatkę.
  • Szatę rośliną reprezentują endemity karpackie: pszeniec biały i lepnicę karpacką. Bogata flora parku zawiera w swym składzie wiele gatunków wschodniokarpackich, charakterystycznych dla Bieszczadów. Do nich należą, m.in. wilczomlecz karpacki, goździk skupiony oraz chaber Kotschy'ego. Z flory wysokogórskiej na uwagę zasługuje alpejska turzyca skalna i pierwiosnka długokwiatowa. Na terenie parku wykazano obecność 200 gatunków mchów i 300 gatunków porostów.

Magurski Park Narodowy

  • Magurski Park Narodowy zajmuje powierzchnię 19 962 km2. Jest najmłodszym parkiem narodowym w Polsce, został utworzony w 1995r. Obejmuje on lesistą, silnie pociętą dolinami potoków część Beskidu Niskiego, położoną w źródliskowych partiach Wisłoki z najwyższym szczytem Magurą Wątkowską.
  • Na terenie MPN opisano ok. 30 zbiorowisk roślin i 360 gatunków flory roślin naczyniowych, w tym 45 górskich oraz 41 chronionych. W grupie roślin chronionych odnotowano storczyki, wawrzynka wilczełyko, dziewięćsiła bezłodygowego, lilię złotogłów, kłokoczkę południową i inne. Flora i fauna parku wykazuje charakter przejściowy. Występują tutaj zarówno gatunki charakterystyczne dla Karpat Wschodnich jak i Zachodnich. Osobliwością florystyczną na tym terenie jest, m.in. kozłek trójlistkowy Valeriana tripteris, występujący tutaj jako endemiczny podgatunek V. t. heterophylla.
  • W granicach MPN odnotowano występowanie ok. 35 gatunków ssaków, ponad 135 gatunków ptaków, w tym 106 lęgowych, 5 gatunków gadów, 5 gatunków płazów i 10 gatunków ryb. Wyróżniającą się grupę zwierząt stanowią gatunki puszczańskie, takie jak: niedźwiedź brunatny Ursus arctos, ryś Lynx lynx, żbik Felis silvestris, wilk Canis lupus, a z ptaków orzeł przedni Aquila chrysaetos, orlik krzykliwy Aquila pomarina, trzmielojad Pernis apivorus, puszczyk uralski Strix uralensis, bocian czarny Ciconia nigra, dzięcioł białogrzbiety Dendrocopos leucotos, dzięcioł trójpalczasty Picoides tridactylus.

Tatrzański Park Narodowy

  • Tatrzański Park Narodowy utworzono w 1954 roku na obszarze 20 973 ha. W roku 1993 tatrzańskie parki narodowe po stronie polskiej i słowackiej uznano za rezerwat biosfery, międzynarodowy obszar o światowym znaczeniu. Roślinność Tatr charakteryzuje się typowym układem piętrowym. W reglu dolnym (do 1250 m n.p.m.) dominują lasy jodłowo-bukowe, w reglu górnym (do 1550 m n.p.m.) rosną bory świerkowe, które przechodzą w strefę kosodrzewiny i traworośli (do 1800 m n.p.m.), powyżej której znajduje się piętro alpejskie i turni. Szacunkowa liczba gatunków roślin naczyniowych w parku to ponad 1000 gatunków, wśród których 85 podlega ochronie gatunkowej. Wiele roślin rosnących w parku to endemity tatrzańskie i karpackie. Najbardziej cennymi z nich są, m.in.: sosna limba, skalnica tatrzańska, ostrzka tatrzańska, dębik ośmiopłatkowy, skalnica gronkowa, goryczki i krokusy oraz szarotka alpejska, która jest jednym z symboli Tatr. Osobliwościami faunistycznymi parku są chronione już od połowy XIX wieku, kozica i świstak. Spotykany jest tu także niedźwiedź brunatny.

Pieniński Park Narodowy

  • Pieniński Park Narodowy utworzono dla ochrony pienińskiej fauny i flory w 1932 r. który wraz z słowackim Rezerwatem Przyrody stanowił pierwszy w Europie międzynarodowy park przyrody. Odtworzony w 1955 r. Pieniński Park Narodowy o powierzchni 2 246 ha, obejmuje 777 ha powierzchni będącej pod ochroną ścisłą. Na niespełna 100 km2 obszaru polskiej części Pienin stwierdzono do tej pory około 1015 gatunków roślin naczyniowych (blisko 50% gatunków flory polskiej). Występują tu endemity: mniszek pieniński i pszonak pieniński oraz relikty geograficzne, tj. chryzantema Zawadzkiego, jałowiec sawina oraz dębik ośmiopłatkowy.

 


 

PARKI NARODOWE W SŁOWACKICH KARPATACH

Tatranský Park Narodowy

  • Tatranský Park Narodowy istnieje od 1949r., chroni obszar 73 731 ha; jest najstarszym parkiem narodowym na Słowacji. Ponad 3/4 obszaru Parku pokrywają lasy z przewagą świerka. Układ pięter roślinności podobny do polskiej części Tatr, wykształca się jedynie w części wapiennej. Znajdujemy tu około 1400 gatunków roślin naczyniowych. Występują tu licznie zachodniokarpackie endemity: goździk lśniący, ostróżka tatrzańska, skalnica tatrzańska . Z endemitów tatrzańskich swe ostoje ma tu kozica, nornik śnieżny i ryjówka górska. Występują tu także duże ssaki: niedźwiedź, wilk, ryś, jeleń, sarna i dzik.

Park Narodowy Nízke Tatry

  • Park Narodowy Nízke Tatry został utworzony w 1978r. na obszarze 72 842 ha. Jest największym parkiem narodowym na Słowacji. Powierzchnie leśne zajmują 70% powierzchni. W dolnym reglu przeważają lasy bukowe z domieszką jodły, świerka, jaworu klonu i jesionu. Powyżej 1150–1200 m n.p.m. rozciąga się regiel górny z lasem świerkowym. Od 1500 m n.p.m. występują zarośla kosodrzewiny. Najwyższe obszary (powyżej 1800 m n.p.m.) zaliczane są do piętra alpejskiego. Do endemitów spotykanych tylko w Niżnych Tatrach zaliczono: wieczernik słowacki i mech Ochyraea tatrensis. Tutaj spotkać też można wiele endemitów zachodniokarpackich: cyklamen fatrzański, goździk lśniący, skalnicę tatrzańską, warzuchę tatrzańską, strzęplicę żałobną,, seslerię tatrzańską. Z osobliwości faunistycznych na uwagę zasługuje niedźwiedź brunatny (symbol parku), wilk, kozica i ryś. Przez obszar parku przebiega ponad 1000 km znakowanych szlaków turystycznych, natomiast zimą zaprasza do najpopularniejszych w tej części Europy ośrodków narciarskich Jasná Sever oraz Jasná Juh.

Park Narodowy Połoniny.

  • Park Narodowy Połoniny obejmuje powierzchnię 29 805 ha, założony został w 1997r. Położony w południowej części Bieszczadów zwanych na Słowacji Bukowskimi Wierchami. W parku tym chroni się największy obszar o charakterze pierwotnym na Słowacji. Na najwyższych wzniesieniach spotykane są także liczne polany, których roślinność ma zbliżony charakter do bieszczadzkich połonin. Najwyższym szczytem jest tu Krzemieniec, zwany w Polsce także Kremenarosem 1221 m n.p.m. Mieści on ponad 1000 gatunków roślin, w tym liczne gatunki wschodniokarpackie. Na uwagę zasługują lepnica karpacka i nieobecny po polskiej stronie jaskier karpacki. Świat zwierząt reprezentują duże ssaki: niedźwiedź, wilk, ryś, żbik, łoś i jeleń.

Pieninský Park Narodowy

  • Pieninský Park Narodowy jest najmniejszym parkiem narodowym na Słowacji jego powierzchnia liczy 3 749 ha Został utworzony w 1967 roku. Podmiotem ochrony jest fauna i flora, podobna jak w polskich Pieninach. Przeważają tu lasy bukowo-jodłowe. Roślinność obejmuje taksony ciepłolubne i wysokogórskie. Spośród zwierząt należy wymienić rysia, wydrę, trzmileojada, puchacza, pójdźkę i jarząbka. Endemity zachodniokarpackie reprezentują: urdzik karpacki, goździk wczesny, oset klapowany.